Słowa, które budują wewnętrzny głos dziecka
Wzięłam do ręki książkę z mojego dzieciństwa.
Podobno znałam ją na pamięć, gdy byłam malutka. Otworzyłam ją z sentymentem - i zamknęłam z niesmakiem.
Nie przeczytałam jej córce.
Książka zawierała język, którego nie chciałam przekazywać:
oceny,
etykiety,
czarno-białe role.
A wtedy już wiedziałam: bajki nie są „tylko historiami”.
To słowa, które zostają. Słowa, które budują wewnętrzny głos dziecka.
Zaczęłam przyglądać się książkom dostępnym na rynku.
Małe, poręczne książeczki były wszędzie. Idealne do torby, do auta, na wyjście.
Ale brakowało w nich:
- języka, który naprawdę wspierałby rodzica,
- psychologicznej mądrości w prostych zdaniach (które nie nudzą),
- historii o codziennym życiu, które modelują relacje zamiast uczyć niefajnych zachowań.
I wtedy pomyślałam: dzieci i rodzice (!) zasługują na coś lepszego.
Na książeczki, które są krótkie, lekkie i pięknie narysowane,
które można przeczytać w kilka minut
i które jednocześnie pokażą, jak rozmawiać o emocjach.
Żeby codzienne sytuacje - złość, odmowa, współpraca - były okazją do nauki emocji, granic i odpowiedzialności dorosłego.
Poczułam potrzebę stworzenia czegoś wartościowego dla dzieci i rodziców.
Pewnego wieczoru, kiedy dzieci zasnęły, zaczęłam pisać.
Tak powstała "Koko".