Przejdź do głównej treści

Premiera "Koko jest chora" 💙

Dostawa do paczkomatu 7,99 zł 📦

Otwórz wyszukiwarkę
Szukaj
Zamknij wyszukiwarkę Wyczyść Szukaj
Produkty w koszyku: 0. Zobacz szczegóły
Twój koszyk jest pusty
Produkty w koszyku: 0. Zobacz szczegóły

"Wstydnisia"

"Wstydnisia", "ona się tak zawsze wstydzi?", "co ty taka wstydliwa?"

 

W oczach dorosłego, który wypowiada te słowa, to może być żart, sposób nawiązania kontaktu z dzieckiem, próba oswojenia i nauczenia: "hej, nie masz się czego bać". Tylko czy to naprawdę pomaga?

 

Co sprawia, że dziecko czuje się nieswojo?

Zamrożenie, próby wycofania się, schowania, brak odpowiedzi na pytanie drugiej osoby - to oznaki stresu społecznego. 

 

Co sprawia, że jest to tak niekomfortowe dla drugiej osoby?

Dorosły bierze to do siebie. "Przecież nie jestem taka straszna" - myśli. I usilnie próbuje naprawić sytuację. Z dobrymi intencjami próbuje ocieplić swój wizerunek, "ruszyć" dziecko.

Niestety najczęściej pogłębia problem - dziecko czuje jeszcze większe skupienie na sobie i pozostaje w stanie, jakim jest.

 

Kiedy dziecko może się "odwstydzić"?

Gdy poczuje się bezpiecznie. Nie ma jednej odpowiedzi, jaki czas jest dziecku na to potrzebny, ale jedno jest pewne -

potrzebuje do tego: akceptacji i przestrzeni/czasu.

 

Nie każdemu trzeba odpowiadać: "moje dziecko się nie wstydzi". Czasem możemy się uśmiechnąć i pogładzić malucha, który wczepia się w naszą nogę. Ale może czasem warto na to odpowiedzieć?

 

Jak w podobnej sytuacji zareagowała mama Koko - przeczytasz w książce "Koko na zakupach".

Może następnym razem odpowiesz podobnie do niej?